Stała dysocjacji
Spis treści
Stała dysocjacji
Stała dysocjacji opisuje równowagę między cząsteczkami niezdysocjowanymi a jonami powstającymi w procesie dysocjacji elektrolitycznej. W tym artykule poznasz definicję stałej dysocjacji, sposób jej obliczania oraz znaczenie tej wielkości w chemii roztworów. Dowiesz się również, jak interpretować wartości K i pK oraz jak stosować prawo rozcieńczeń Ostwalda.
Materiał przeznaczony dla uczniów liceum realizujących podstawę programową z chemii.
Czego dowiesz się z tego artykułu
- czym jest stała dysocjacji i jak ją zapisujemy
- jak obliczać stałą dysocjacji dla elektrolitów słabych
- czym różni się K od pK
- dlaczego stała dysocjacji jest miarą mocy elektrolitu
- jak wygląda dysocjacja jedno- i wieloetapowa
- jak stosować prawo rozcieńczeń Ostwalda
Fragment artykułu
Stała dysocjacji (K) jest wielkością opisującą równowagę między jonami a cząsteczkami niezdysocjowanymi. Dla reakcji AB ⇄ A⁺ + B⁻ zapisujemy ją jako:
K = [A⁺][B⁻] / [AB]
Wartość K nie zależy od stężenia elektrolitu, lecz jest cechą charakterystyczną danego związku. Im większa stała dysocjacji, tym elektrolit jest mocniejszy. W praktyce często stosuje się także wielkość pK, czyli ujemny logarytm ze stałej dysocjacji.
Ucz się skutecznie, dokładnie pod wymagania
- Pełne wyjaśnienia krok po kroku
- Przykłady obliczeń stałej dysocjacji
- Dostęp do wszystkich działów podręcznika
- Brak reklam i zbędnych dodatków
Dołącz do tysięcy uczniów uczących się z Chem24. Bez zobowiązań.
Pełna wersja artykułu zawiera
- definicję stałej dysocjacji i jej interpretację
- równania dysocjacji jedno- i wieloetapowej
- przykłady stałych dysocjacji kwasów i zasad
- omówienie zależności między K, pK i mocą elektrolitu
- prawo rozcieńczeń Ostwalda i jego zastosowanie
- zadania rachunkowe z pełnymi rozwiązaniami
Chcesz kontynuować naukę?
- Dostęp do pełnych lekcji i przykładów
- Wyjaśnienia trudnych pojęć krok po kroku
- Możliwość zadawania pytań
- Zero reklam
Ucz się szybciej i skuteczniej z Chem24.
Najczęstsze pytania
Czym różni się K od pK?
K to stała dysocjacji, natomiast pK to jej ujemny logarytm. Im mniejsze pK, tym mocniejszy elektrolit.
Dlaczego dla mocnych elektrolitów nie podaje się stałej dysocjacji?
Ponieważ dysocjują one praktycznie całkowicie, a stężenie cząsteczek niezdysocjowanych jest bliskie zeru, co uniemożliwia obliczenie K.
